انواع ویلچرهای ورزشی

۱۶ مهر ۱۳۹۶ ۱۰:۴۱:۰۳ ق.ظ

انواع ویلچرهای ورزشی

همان طور که بازیکنان فوتبال، تنیس و بسکتبال کفش های ورزشی مختلفی در زمین بازی می پوشند. قهرمانان پارا المپیک نیز به ویلچرهای ورزشی مختلفی نیاز دارند. ویلچر ورزش های مختلف با هم تفاوت اساسی دارند. مثلا نوع ورزشی بسکتبال برای فوتبال مناسب نخواهد بود. زیرا روش بازی و چالش های این دو ورزش با هم کاملا متفاوت هستند. هر ورزشی ویژگی ها و شرایط خاص خودش را دارد و ویلچر باید به تناسب آن و همچنین متناسب با شرایط بدن و اختلالات حرکتی کاربران طراحی و ساخته شود. به طوری که بیشترین عملکرد و بازدهی را به ورزشکاران در مسابقات ببخشد. همین طور از کامپوزیت و مواد سبک ساخته شده اند. این ها برای استفاده روزانه مناسب نیستند  هرچند برخی کاربران آن را برای کاربردهای روزانه نیز ترجیح می دهند. در ادامه برخی از آیتم های متفاوت در ویلچرهای ورزشی مختلف را بیان می کنیم که در تعیین راحتی ورزشکاران نقش تعیین کننده دارند.

·         هندریم های مختلف

نیروی ماهیچه ای که یک کاربر برای راندن صندلی چرخدار بسکتبال صرف می کند کاملا متفاوت از نوع مسابقه ای است که بخشی از این مسئله به دلیل اندازه مختلف هندریم ها در آن هاست.

در نوع بسکتبالی شما نیاز به بازوهای قوی تری دارید. زیرا بایستی مرتب بایستید و تغییر مسیر دهید و ماهیچه های شما کشیده می شود. در صورتی که انواع مسابقه ای ماهیچه ها را مرتب در حالت فشاری قرار می دهد.

ویلچر بسکتبال ارتفاع صندلی بلندتری نسبت به نوع مسابقه ای دارد. در نتیجه قطر هندریم آن (60 تا 68 سانتی متر) بیشتر از هندریم صندلی مسابقه ای (35 تا 39 سانتی متر) است. این به این معنی است که طول دست کشیدن یک ورزشکار بر روی هندریم در یک صندلی چرخدار بسکتبال کوتاه تر است و نیاز به دست های سریع تر و قدرت بیشتری برای متوقف کردن و تغییر مسیر دارد.

در نوع  مسابقه ای هر آیتمی در جهت افزایش سرعت رو به جلو طراحی شده و ورزشکاران باید بازده انرژی خود را بسته به مسافت مسابقه مدیریت کنند. یک ویلچر مسابقه همانند نوع بسکتبال یا تنیس خیلی چالاک نیست و شما نمی توانید آن را به راحتی متوقف کنید. اگر شما با یک صندلی چرخدار بسکتبال مسابقه دهید قطعا تصادف می کنید. چون به هیچ وجه به اندازه نوع مسابقه ای سریع نیست. اگر هم از نوع مسابقه ای برای بسکتبال استفاده کنید نمی توانید کاری انجام دهید.

·         شرایط چرخ ها

در ویلچرهای بسکتبال، تنیس، راگبی و مسابقه ای صندلی ها بسته به سطح حرفه ای ورزشکاران فرق می کند. در نوع بسکتبال ورزشکارانی که حداقل عملکرد را در قسمت پایین بدن خود دارند نیاز به حفاظت بیشتری برای پایداری دارند. همچنین این افراد به پشتی های بلندتری نسبت به افراد فعال تر نیاز دارند. افراد فعال تر ممکن است در صندلی چرخدار خود چرخ ششمی در عقب داشته باشند که به آن ها کمک می کند تا جایی که می توانند بدون ایجاد هیچ مشکلی به پشتی خود تکیه کرده و خم شوند. در حالی که در افراد کم فعال به طور معمول 5 چرخ وجود دارد. پایداری ورزشکاران رده های مختلف در صندلی های مسابقه بیشتر مربوط به زاویه بین دو چرخ اصلی است. محور پهن تر دور زدن آسان تر و ثبات جانبی بیشتری را فراهم می سازد. در صندلی بسکتبال و تنیس چرخ ها زاویه 20 درجه ای نسبت به زمین و به این ترتیب امکان دور زدن آسان و سریع برای کاربران فراهم می شود. در این ورزش ها شما گاهی نیاز دارید که سریع دور بزنید یا تغییر مسیر دهید. از طرف دیگر صندلی های مسابقه تنها 10 تا 15 درجه زاویه دارند که بیشتر برای حفظ ثبات جانبی به ویژه در پیچ های مسیر است.

وقتی با یک سه چرخه به پیچ می رسید نمی توانید به راحتی دور بزنید زیرا سه چرخه پایداری کافی در دور زدن ندارد. اما زمانی که یک دوچرخه به پیچی می رسد راننده آن به راحتی کمی در یک جهت خم شده و دور می زند. اما با سه چرخ این کارکمی مشکل است.

ورزشکاران فعال تر معمولا نیاز به زاویه زیادی ندارند زیرا آن ها می توانند از بدن خود برای خم کردن صندلی شان استفاده کنند و آن را نگه دارند. اگرچه چرخ با زاویه کمتر راحت تر می غلتد اما در مسیر تفاوتی ایجاد نمی کند. در ماراتون نیاز دارید تا کمی آسان تر حرکت کنید تا بتوانید انرژی تان را حفظ کنید. اما این مسئله باعث افزایش سرعت شما نمی شود.

·         تجهیزات جانبی 

یک ویژگی اضافی دستکش ها هستند که ورزشکاران از آن برای کشیدن صندلی چرخدار استفاده می کنند. با این روش آن ها دیگر هندریم را با دستشان نمی گیرند. دستکش ها به آن ها اجازه می دهد تا قدرت و بازده بیشتری داشته باشند. در ورزش راگبی بازیکنان از دستکش برای کشیدن صندلی و مدیریت توپ استفاده می کنند. حفاظ هایی در چرخ وجود دارد که پره های چرخ را مخفی می کند تا از ورزشکارانی که حس کمی در دستانشان دارند محفظت کنند.

·         ورزش های تماسی و غیر تماسی

در ورزش های بسکتبال و راگبی احتمال تماس وجود دارد. بنابراین صندلی ها باید طوری طراحی شوند که بتواند تصادف ها را بدون هیچ مشکلی تحمل کنند. در نوع راگبی صندلی های دفاعی و تهاجمی وجود دارد. ویلچر های تهاجمی سرعتی تر هستند و دارای ضربه گیر در جلو برای حفاظت در برابر ضربات هستند. ویلچرهای دفاعی نیز دارای سپرهایی برای قلاب کردن و نگه داشتن دیگر بازیکنان هستند. در نوع بسکتبال یک حلقه گرد در جلو به عنوان حفاظ در برابر تماس وجود دارد.   

·         ارتفاع صندلی

درست مثل زمانی که می خواهید یک ویلچر روزانه را انتخاب و خریداری کنید ارتفاع صندلی مهم است. نه تنها بر روی عملکرد شما (مرکز ثقل، تعادل و راحتی) در ورزش اثر گذار است می تواند از آسیب (مثل آسیب های ضربه ای و زخم های فشاری) نیز جلوگیری کند. ارتفاع صندلی از کف تا نشیمنگاه اندازه گیری می شود. اگر ارتفاع صندلی خیلی کم باشد پاهای کاربر می تواند کشیده شود. اگر هم بیش از اندازه بلند باشد کاربر در خروج از صندلی با مشکل مواجه خواهد شد. برای داشتن ارتفاع صندلی مناسب کاربر می تواند صاف بنشیند و طول را از پاشنه تا محل خم شدن زانو اندازه بگیرد. سپس یک تا دو اینچ برای ضخامت تشکچه به آن اضافه کنید. استفاده از تشکچه به شدت توصیه می شود به ویژه برای کاربرانی که زمان زیادی را بر روی صندلی می گذرانند.

انواع ویلچرهای ورزشی

تنیس

ویلچرهای تنیس معمولا طوری طراحی شده اند که سریع بوده و قابلیت مانور پذیری بالایی داشته باشند. برای رسیدن به این هدف، این ها معمولا چرخ های شیب داری برای پایداری در دور زدن دارند. این قاب ها معمولا از آلومینیوم ساخته شده و تا حدی قابل تنظیم هستند. معمولا دو تا چرخ بزرگ و یک یا دو چرخ کاستور کوچک در جلو دارند. موقعیت های محور و پشتی مرکز ثقل را تعیین می کنند و معمولا قابل تنظیم هستند.

ویلچر-تنیس

راگبی

راگبی یک ورزش فیزیکی شدید است. ویلچرهای این ورزش حفاظ هایی در جلو دارند که از پاها در برخوردها و تصادم ها محافظت می کنند. برخی از آن ها طراحی هایی دارند که در جلوی چرخ های اصلی آن دسته هایی تعبیه شده که از آسیب دیدگی چرخ ها نیز جلوگیری می کند. آن ها معمولا چرخ های کاستور عقب ضد واژگونی دارند. برخی تولید کنندگان بعد از انجام جوشکاری فریم آن را حرارت می دهند تا نقاط ضعف اطراف مناطق جوشکاری را حذف کنند. به این ترتیب استحکام بیشتری پیدا می کنند. هرچند ممکن است قیمت بالاتری داشته باشند اما در محیط های خشن ورزشی بسیار با دوام هستند.

ویلچر-راگبی

فوتبال

فوتبال معلولان با ویلچرهای برقی دارای ضربه گیرهای منحنی شکل که برای ضربه زدن به توپ استفاده می شود، انجام می شود. انجمن های فوتبال به طور خاص با تولیدکنندگان در توسعه ویلچرهای مناسب برای فوتبال همکاری می کنند. ویلچرهای فوتبال آیتم های فیزیکی راگبی و بسکتبال را ندارد و کاملا برقی می باشند.  دارای پشتی و نشیمنگاه کاملا قابل تنظیم و همین طور دارای خاصیت ضد واژگونی است و توسط یک سیستم کنترل پیشرفته هدایت می شود.

ویلچر-فوتبال

ویلچر مسابقه

این ویلچرها بسیار سبک بوده و دارای تایرهای پنوماتیک و نه صلب می باشند. ابعاد و ویژگی ها به طور دقیق در قوانین ورزشکاران IPC مشخص شده است. قوانین شامل مواردی از قطر چرخ ها، چرخ دنده، مکانیزم های فرمان و ارتفاع از زمین است.

بهترین راه برای گرفتن ویلچر مسابقه این است که با یک ویلچر پایه که مطابق با قوانین ساخته شده است آغاز کنید و بعد آیتم هایی که شما را ناراحت می کند تغییر دهید. معمولا انواع مسابقه ای دو چرخ بزرگ در عقب و یک چرخ کوچک در جلو دارند که به یک شفت نازک طولانی متصل شده است. معمولا از آلومینیوم و کامپوزیت ساخته شده اند. زاویه چرخ ها بین 11 تا 13 درجه است. چندین اهرم ترمز مختلف و گزینه های دیگری هم در این ها وجود دارد که در هنگام خرید می توانید انتخاب کنید.

ویلچر-مسابقه

ویلچر بسکتبال

ویلچرهای بسکتبال بسیار شبیه به تنیس هستند. به دلیل ماهیت تماسی ورزش ها کمی قوی تر هستند. شرکت هایی هستند که ویلچرهای تنیس و بسکتبال را با اختلاف خیلی کمی تولید می کنند. قاب ها معمولا از آلومینیوم ساخته شده اند و تا حدی قابل تنظیم هستند. معمولا دو چرخ بزرگ رانشی، یک یا دو کاستور کوچک در جلو و یک کاستور ضد واژگونی در عقب دارد. تکیه گاه و موقعیت های محوری مرکز ثقل را مشخص می کنند که معمولا قابل تنظیم است. 

ویلچر-بسکتبال

هرگونه کپی برداری با ذکر منبع بلامانع است

طراحی و اجرا: فروشگاه ساز سبدخرید